Als ik begin met een behandeling leg ik als eerste de lus van de Ankh op het hart. Deze lus trekt alles wat het hart bezwaart eruit. Zo ga je je lichter voelen. Zo kan je eigen licht meer schijnen en kun je dichter bij je eigen kern komen. Dichter bij je Godsvonk. Zo kun je horen wat er in je hart leeft. Wat je hart te vertellen heeft. Zo kun je horen wat klopt voor jou.

Deze zin sprak onze kleinzoon van 2,5 toen wij een berg op wandelden. Een heerlijk motiverende zin. De volgende dag motiveerde ik mezelf met deze zin tijdens een stadswandeling in Lissabon. Heuvel op en heuvel af bij 33 graden en na een nacht reizen. Het lukte me 2,5 uur.

Doe je mondhoeken omhoog en trek ze helemaal naar je oren. Ja helemaal! Verder en nog verder. En moet je al lachen?

Licht en schaduw, dag en nacht. Slapen, sporten, koken, werken, stofzuigen, mediteren, met vrienden afspreken. Naar buiten, naar binnen..….Alles op zijn tijd!

“Gezien worden” dat is zo’n thema… Is dat niet iets wat we allemaal verlangen? Waardering voor wat we doen en wie we zijn?

Wat niet gezegd wordt maar wél gevoeld……en daar gaat het mis. Dat komt er ruis op de lijn en ontstaan er misverstanden, onbegrip en irritatie. Want als er iets anders gezegd wordt dan non-verbaal gecommuniceerd wordt, dan is dit merkbaar. De ene persoon zal dit iets eerder oppikken dan de ander, maar het wordt gevoeld. Eerst subtiel, “huh’? Ligt dat nu aan mij? Is er iets, of verbeeld ik me dat?” Is dit herkenbaar voor je?

Het is een spelletje dat ik met mijn kleinzonen speel. Het is puur, het is plezier en het is altijd een beetje anders. Maar het is altijd onbevangen en genieten in duizendvoud. Laatst kreeg ik een kusje op het puntje van mijn neus, dan smelt je toch.

Vandaag wil ik wat stellingen aan je voorleggen. Wat is waar? A of B?

Rood! Rood moet die bank zijn want ik moet kunnen aarden. Ik heb aarde nodig. Dus 12 jaar lang hadden wij een geweldig mooie grote rode hoekbank; Ferrari rood. En roze muren, licht roze. En nu ondergaat onze woonkamer een metamorfose. Nieuw kleurtje op de muren, nieuwe vloer en nieuwe meubels.

Weet je nog? Vroeger in de gymles dat er teams moesten worden gemaakt? De sportiefste kinderen werden door de leraren in het veld geplaatst, tegenover elkaar. Zij moesten de kinderen kiezen die zij in hun team wilden. Winnaars!

Het is oké, om je niet oké te voelen.

Moe, futloos, niet de energie om te doen wat je zou willen doen? Herkenbaar? Ik hoor het vaak. En dan vraag ik me af, waar geef jij je energie aan? Ieder mens heeft een wisselende hoeveelheid energie. De ene heeft mega veel energie en de ander is een stuk minder energiek.

Lieve lezers,

Toeval bestaat niet, of wel?

Hoe zou het zijn als je het woord loslaten vervangt door toelaten? Alles mag er dan zijn en alles is oké.

Blosjes op de wangen. Helemaal ontspannen. Ogen gesloten en een enorme serene uitstraling. Zo mooi, zo mooi om te zien. Het is pure liefde die reflecteert. Ik zie het in de ander, de ander ziet het in mij. Energie in beweging. In het lijf, in de ruimte. Tussen mij en de ander op de behandeltafel. Zo mooi, zo puur, zo in overgave, zo vol onvoorwaardelijke liefde.

Gewoon zijn. Je rust nemen, tot jezelf komen. Hoe is dat voor jou?

Waar ik ontzettend blij van word, is mensen weer of méér in hun eigen kracht helpen. Gesprekken voeren waar ik ideeën uitwissel, vertel en luister en tot de conclusie kom; ‘oh zie jij dat zo’. Interessant!

Dat lieve lijf is er altijd voor ons. Het bloed stroomt, de spijsvertering werkt en ook de longen zorgen ervoor dat we ademen.

Wij zijn leerling en meester. Wij zijn gever en ontvanger. Wij zijn in ontwikkeling en groeien en bloeien door relaties. Door de wisselwerking stroomt energie. En de lading is soms positief, soms negatief en soms explosief. Het kan alle kanten uitgaan.

Pak eens een pen en begin te schrijven. Schrijf eens op wat je nu denkt. Nu op dit moment dat je dit leest. Gek hé, je eigen gedachten opschrijven. En toch is dat het begin van alles. Het begin van bewustwording, het begin van genezing.

Ken je dat gevoel dat je kunt wegsmelten in een schilderij? Dat je er uren naar kunt kijken en dat je telkens weer iets nieuws ontdekt en dat het nooit verveelt?Kijk eens naar de kern van dit schilderij. Voel je je erin gezogen? Dat het je naar binnen trekt?

Je kent het wel; dat enorme opgeluchte gevoel, die zucht van verlichting en de grote glimlach op je gezicht. Het was even spannend, je stond onder druk, ging door een lastige situatie en nu is het opgelost. Hé hé.

Ik wil het van de daken schreeuwenEen ieder door elkaar rammelenAls tinkelbel toverstof uitstrooienIk wil dat iedereen het hoort:

Als leergierig mens verdiep ik me graag in allerlei theorieën. Ik ben er dol op om modellen, methodes en theorieën te onderzoeken. Zo kauwde ik op de ACT (Acceptance & Commitment Therapy) verzoop ik bijna in Human Design en smulde ik van de Germaanse Geneeskunde. En verlies ik ook net zo snel weer mijn interesse in deze theorieën. Reuze interessant, tot een bepaalde hoogte. Ik analyseer, zoek verbanden, vergelijk en vind de gemeenschappelijke deler. En hoe doe ik dat dan?

Woorden zijn zo krachtig; Met pensioen gaan of pensioen doen? Voor mij klinkt met pensioen gaan als afscheid nemen, een passieve fase ingaan. Pensioen doen klinkt actief, nieuwe avonturen, dingen ontdekken, dingen doen waar je eerst niet aan toe kwam. Beiden zijn natuurlijk waar. En je eigen perspectief, je eigen kijk op je pensioen bepaalt hoe je je voelt.

Liefde is …. en dan kennen we allemaal de spreuken, tegeltjes en plaatjes.

Glimlach op mijn gezicht van oor tot oor. Sprankelende ogen, schouders naar achteren en rug recht. Een enorm blij gevoel van binnen. Vrolijk, opgewekt, boordevol energie en een sprankelend lijf. Helemaal oké met alles wat is.

Honderdduizend angstenals mieren in ons hoofd

Daar lig ik dan, dobberend in het water van de Carolus Thermen.

Je kent dat beeld wel, een papa of een mama met een kleintje op zijn of haar nek. “Houd je goed vast hé”.Het kind zit lekker veilig en kijk zijn, of haar ogen uit. Wat ziet het kind veel en wat kan het ver kijken.

Twee woorden die het tegenovergestelde lijken uit te drukken.

Lief mens, wanneer ben je er voor jezelf?

Dankbaar

Lief zijn voor jezelf, tegen jezelf praten zoals je tegen je beste vriendin spreekt, of tegen je kind. Jezelf vergeven als je toch te onvriendelijk voor jezelf bent geweest. Het leven nemen zoals het komt.

Woorden die erin slaan als een bom. Woorden die je de adem benemen. Woorden die je doen dansen van vreugde. Woorden die je niet wil horen, woorden waarop je wacht, woorden waarop je hoopt.

Het feesten kan niet op met oma’s aan de top!

Fysiek en psychisch welzijn is een groot goed.  Als je klachten ervaart dan ga je opzoek naar oplossingen. Wie kan mij helpen?

Heb je net een interessant boek gekocht omdat je in een podcast hoorde dat het echt een aanrader is en dan vertelt iemand anders je over een inspirerende cursus die je werkelijk nodig hebt.

Je luistert naar de TV, radio of leest de krant en wordt er helemaal akelig van. Je wordt boos, bang, verontwaardigd of voelt je machteloos. Dat zou toch niet mogen! Daar moeten ze iets aan doen! Ben jij de persoon die er iets aan kan doen? Dan doe het! Pak je invloed en verander de situatie.

Een huis, en zeker een thuis heeft een stevig fundament nodig. Een fundament bouwen vergt tijd, inspanning en aandacht.

De Kosmische schijven kwamen samen met de Ankhen in mijn leven. In het midden van de kleurenschijven zit een koperen schijf, de zonneschijf. Dit maakt mijn schijven extra krachtig.

Mijn Ankhen, mijn Zielenmaatjes

1 maart 2025

Ik ben bang of ik voel angst?

Ik ben een geluksvogel, ik heb een ticket gewonnen voor de reis naar de aarde. Klinkt wellicht gek maar och, wat is gek.Voordat wij onze reis naar de aarde starten – ja want jij die dit nu leest, jij hebt ook dat ticket gewonnen -  maken wij een reisplan.