Toeval bestaat niet, of wel?
Je kent het wel; er gebeurt iets waarvan je denkt, “nou ja zeg, dat is toch ook….. toevallig!” Dat is synchroniciteit. Dingen die samenvallen op zo’n perfect moment en op zo’n unieke manier waar je mond van verbazing van openvalt. Verwondering en verbazing.
Jung definieerde synchroniciteit als " betekenisvolle toevalligheden die niet verklaard kunnen worden door oorzaak en gevolg “
Vanuit verwondering mag vertrouwen groeien. Vertrouwen dat het leven voor je zorgt. Dat zorgen maken en piekeren nergens voor nodig zijn. Dat kost alleen maar energie.
Terwijl vertrouwen energie geeft. En des te vaker dat je momenten van “dat is toch ook toevallig” ervaart, des te meer dat je je bewust wordt van synchroniciteit. Dan weet je dat het wel goed komt. Hoe, dat is een raadsel, maar dat het goed komt dat weet je.
Want je vertrouwt op het leven omdat je synchroniciteit ervaart. Het bewijs van iets dat niet te bewijzen valt, niet te bevatten valt. Waar je mond van verbazing openvalt. Iets dat maakt dat je weer in wonderen durft te geloven. Open, sprankelend, hoopvol, vertrouwend en wetend dat alles goed is!
Meer weten? Ik help je graag.
Liefs Jacqueline
