Weet je nog? Vroeger in de gymles dat er teams moesten worden gemaakt? De sportiefste kinderen werden door de leraren in het veld geplaatst, tegenover elkaar. Zij moesten de kinderen kiezen die zij in hun team wilden. Winnaars!
Het begin ging altijd rap, de best presenterende kinderen werden als eerste gekozen. En dan stagneerde het. De middelmatige en minst sportieve kinderen stonden nog langs de kant en keken toe.
Ik was een kind dat altijd lang stond te wachten. Soms werd ik gekozen omdat ze me aardig vonden. En dat wou ik niet, want dan zouden die aardige kinderen die mij kozen verliezen. En dat wou ik niet. Soms werd ik ook écht als allerlaatste gekozen. Totaal gedemotiveerd had ik dan al helemaal geen zin meer om mijn best te doen. Tja, zo ging dat vroeger. Of nu nog? Ik weet het niet.
Welk kind was jij? Het sportieve kind? Het kind dat moest kiezen? Of stond je naast mij op de zijlijn? Zulke situaties hebben impact. Ze kunnen blokkades veroorzaken in je systeem.
Zulke situatie maken dat je heel ver van jezelf verwijderd raakt. Dan zoek je jezelf. Ik wens een wereld waar iedereen zichzelf durft te zijn. Authentiek. Soms winnend en soms verliezend. Dat maakt niet uit, want elke ervaring is waardevol. Het vormt je en wijst je de weg. De weg terug naar jezelf.
Durf te zijn wie je werkelijk bent. Er is niks mis met je en er is ook nooit iets mis met je geweest! Herinner je wie je werkelijk bent en kies voor jezelf. Kies ervoor om jezelf in het veld te zetten, exact zoals je bent!
Bij die zoektocht naar jezelf en hoe je jezelf in het veld kan zetten, bij die zoektocht, kan ik je helpen in mijn praktijk.
Ik kies jou!
Liefs Jacqueline
