Het is een spelletje dat ik met mijn kleinzonen speel. Het is puur, het is plezier en het is altijd een beetje anders. Maar het is altijd onbevangen en genieten in duizendvoud. Laatst kreeg ik een kusje op het puntje van mijn neus, dan smelt je toch.
Oma zijn is iets waar ik ontzettend van geniet en onbeschrijfelijk dankbaar voor ben. Want ik ken ook de keerzijde. Het intense verdriet van wens -ouders en -grootouders, van ouders die een kind moeten missen. Ik voel ook dat verdriet. En daarom was ik altijd terughoudend in het delen van mijn vreugde van oma zijn.
Echter in het leven mogen alle emoties er zijn. Vreugde en verdriet. Daarom deel ik dit. Omdat het bij mijn leven hoort. Het is én én, naast elkaar, samen, hand in hand.
Samen lief en leed delen. Samen spelen, lachen, gekken, dollen, zingen, schatteren, de slappe lach krijgen en 100 duizend kusjes delen.
Liefs Jacqueline
